donderdag 14 april 2011

27 Letters als plaatjes

Vorige keer had ik het vooral over het verschil tussen beeld en tekst. De afbeelding die ik erbij had geplaatst combineerde beiden: woorden als 3 D-plaatje. Letters en woorden vormen een beeld op zich. Alleen raakt de beeldende betekenis op de achtergrond als we de woorden gaan lezen.

In letterlogo´s krijgt het beeld extra betekenis bij het lezen en vice versa. Het is nogal een verschil of je dit ziet/leest:


of:

I amsterdam

of:



De grote I amsterdam letters zijn het meest gefotografeerde icoon van Amsterdam met maar liefst 440.000 contactmomenten per dag. Vooral door hun formaat, maar de vorm en kleur spelen daar toch ook een rol bij lijkt me.

Salonfähig alfabet
In Adformatie las ik een paar aardige berichtjes over een paar ‘logoletteralfabetten’, het alfabet vorm gegeven op verschillende manieren. Zo is het font Blackmail weer salonfähig. Stivoro grijpt voor een reclamecampagne terug op dit alfabet dat dateert uit 1996. Blackmail bestaat uit letters die ontwerper Martijn Oostra uit kranten en tijdschriften had geknipt.

 
Blackmail Alfabet

 
Blackmail Stivoro

De losgeknipte letters zouden werken als een `digitaal dwangmiddel´ om te stoppen met roken. Mwah, gek verhaal: losse letters als dwangmiddel en dan ook nog gebruikt in een digitaal medium. Dat soort letters zijn toch meer geschikt voor gebruik op papier? En ik zou denken dat een strak vorm gegeven alfabet per definitie dwingender werkt dan los geknipte letters. Zo noemde een groep vakgenoten een paar jaar geleden het gebruik van onze avenir in campagnebeelden nog dwingend, een corporate keurslijf. En dat kon toch niet de bedoeling zijn. Maar dat is verleden tijd. Intussen hebben we een campagne stijl waarin we meer ruimte hebben gekregen.

TwitterAlfabet
Ik heb me wel eens zorgen gemaakt over de mogelijkheden van design op Twitter. Zo vluchtig, zo snel, zo kort, design krijgt geen kans en ruimte. Toch wel, 2d studio heeft een speciaal alfabet voor Twitter samengesteld. Er bestaan zelfs meer fonts voor Twitter blijkt uit een kleine zoekactie op het web.

 
Twitter Alfabet Studio 2d

 
Twitter Alfabet Bildbunt

Ook weer los geknipte letters, en meer plaatje dan letter zou je bijna zeggen. Nu begin ik te begrijpen waarom losse letters dwingend kunnen zijn: de kracht van beeld komt veel nadrukkelijker naar voren! Hoe kon ik het vergeten.

Apphabet
Ook het apphabet van Ine Reinen is interessant in dit verband.





Elke art director schijnt ze tegenwoordig te gebruiken. Met het apphabet kun je een iPhone-scherm tot een haiku van 16 letters omtoveren. Maar niet alleen art directors kunnen deze mooie beeldjes gebruiken om een Japans gedicht op een iPhone (of een android?) te maken. Mogelijkheden te over dus voor design in de snelle communicatiemedia van deze tijd!

Ik ben zo benieuwd: is er iemand die haikus maakt met het apphabet of gebruik maakt van een of ander twitterfont? Nog meer weten over letters en het worldwide web, bekijk dan dit filmpje op youtube.

dinsdag 22 maart 2011

26 Een brug slaan tussen woord en beeld

De kloof tussen praktijk en wetenschap is onvermijdelijk, maar dat is niet erg. Dat neemt niet weg dat het altijd goed is om te kijken hoe je nader tot elkaar kunt komen. In C, het vakblad van Logeion, werd verslag gedaan van de bijeenkomst over dit thema waar ik in mijn vorige blog over schreef.

Mijn droom kwam naar voren in C: een wetenschappelijk artikel publiceren in de vorm van een film. Deze uitspraak deed ik tijdens de bijeenkomst toen we het hadden over de toegankelijkheid van wetenschappelijke literatuur. De wetenschap heeft er veel bij te winnen als ze haar bevindingen op een meer laagdrempelige manier zou presenteren.

Een paar dagen nadat ik C in de bus had gekregen, werd mijn idee uit onverwachte hoek bevestigd. "Studenten zouden soms iets op video moeten zetten in plaats van op papier." Dat zei Bregtje van den Haak in SPUI, de digitale nieuwsbrief van de UvA. Als documentairemaker wil ze de kloof tussen woord en beeld overbruggen. Dat kon ik gezegd hebben.

 
‘Tekst en beeld' van grafisch ontwerper Loes Hilhorst

Beeldenmakers lezen niet
Er staat ook een filmpje op het web met Bregtje. Daarin zien we haar in de Oudemanhuispoort herinneringen ophalen aan haar studietijd. Helaas niet al teveel beschouwingen op het thema woord en beeld maar wel dit: "Het is een slechte zaak dat beeldenmakers niet lezen en dat intellectuelen zich hebben afgekeerd van het beeld. Je hebt allebei nodig".

Ze gaat nog verder: "Het is onvergeeflijk dat veel intellectuelen en academici de kracht en de macht van het beeld zo lang genegeerd hebben." Een ferme uitspraak waar wel in doorklinkt dat het (gelukkig) achter ons ligt. Het is dus aan het veranderen. Dat bevestigt Noelle Aarts ook in C als ze wijst op nieuwe ontwikkelingen in wetenschappelijke publicatievormen waaronder filmpjes op youtube.

Communicatiemensen kijken niet
Hoe dan ook, Bregtje zette me aan het denken over mijn eigen missie. Die is gebaseerd op mijn overtuiging dat beeld niet maximaal wordt benut als communicatie instrument. Communicatiemensen zijn sterker, handiger in het hanteren van het woord dan in het toepassen van het beeld. Wat betekent dat? Kijken ze niet of kijken ze niet goed genoeg om het beeld te kunnen duiden? Laten ze zich overdonderen door de kracht van beeld, of door de overtuigingskracht van de ontwerper, zodanig dat het niet goed lukt om het bewust in te zetten?

Natuurlijk valt het best mee allemaal, maar we kunnen daar nog veel in leren. En we moeten er iets mee in het communicatievak, want we worden overspoeld met boodschappen, in woord en beeld. Een beeld zegt meer dan 10.000 woorden. Beeld wordt steeds belangrijker. Het beeld heeft dus de toekomst. En daar wil je natuurlijk volledig op kunnen inspelen als communicatieprofessional.